Η Εκπαιδευτική Τεχνολογία στοχεύει στη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης και στη διευκόλυνση των διαδικασιών μάθησης, με σκοπό τη «βελτίωση» ή/και την αύξηση της «αποτελεσματικότητας» του εκπαιδευτικού συστήματος.Προκειται για ένα ένα πεδίο ευρύ, το οποίο, σύμφωνα με μία οπτική, θεωρείται ως «σχεδιαστική επιστήμη» ή, και κατά μία άλλη προσέγγιση, ως «μία συλλογή από διαφορετικά ερευνητικά ενδιαφέροντα», τα οποία αντιμετωπίζουν θεμελιώδη ζητήματα της μάθησης, της διδασκαλίας και της κοινωνικής οργάνωσης. Ακόμη, όμως, και από μια καθαρά «μηχανιστική οπτική», η συζήτηση για την Εκπαιδευτική Τεχνολογία καλείται, όχι μόνο να συμπεριλάβει ζητήματα σχεδιασμού διδακτικών μοντέλων ή μεθόδους διδακτικού σχεδιασμού, αλλά και να αναφέρεται και σε θεμελιώδεις κλάδους, όπως οι θεωρίες μάθησης και οι παιδαγωγικές θεωρίες. Με δύο λόγια, οι διαφορετικές προσεγγίσεις που αφορούν την έναξη των ΤΠΕ στο Εκπαιδευτικό Σύστημα, είναι συνάρτηση πολλών, διαφορετικών κάθε φορά παραμέτρων, οι οποίες σχετίζονται με: - το Πρόγραμμα Σπουδών, - το επίπεδο εκπαίδευσης, - τους διδακτικούς και γνωστικούς στόχους, - τις οικονομικές και κοινωνικοπολιτικές συγκυρίες της συγκεκριμένης περιόδου, - τις φιλοσοφικές και ιδεολογικές θεωρήσεις των πρωτεργατών της ένταξης και - το επίπεδο τεχνολογικής ανάπτυξης. Επίσης, κάθε ανάλυση εισαγωγής και ένταξης της υπολογιστικής τεχνολογίας στον εκπαιδευτικό χώρο,οφείλει να λαμβάνει υπόψη της και την παράμετρο τουχρόνου. Γιατί η τεχνολογική πραγματικότητα της πληροφορικής θα πρέπει να συνυπολογίσει π.χ. το κόστος του hardware των υπολογιστών και το κόστος για τη διάδοση σε επαγγέλματα και ανθρώπινες δραστηριότητες, και το γεγονός ότι οι τηλεπικοινωνίες και τα οπτικοακουστικά μέσα εξελίσσονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, γεγονός που επηρεάζει αναπόφευκτα και τις αντιλήψεις για τη θέση τους στην εκπαιδευτική πράξη. Επιστροφή στην προήγουμενη σελίδα
Η Εκπαιδευτική Τεχνολογία στοχεύει στη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης και στη διευκόλυνση των διαδικασιών μάθησης, με σκοπό τη «βελτίωση» ή/και την αύξηση της «αποτελεσματικότητας» του εκπαιδευτικού συστήματος.Προκειται για ένα ένα πεδίο ευρύ, το οποίο, σύμφωνα με μία οπτική, θεωρείται ως «σχεδιαστική επιστήμη» ή, και κατά μία άλλη προσέγγιση, ως «μία συλλογή από διαφορετικά ερευνητικά ενδιαφέροντα», τα οποία αντιμετωπίζουν θεμελιώδη ζητήματα της μάθησης, της διδασκαλίας και της κοινωνικής οργάνωσης.
Ακόμη, όμως, και από μια καθαρά «μηχανιστική οπτική», η συζήτηση για την Εκπαιδευτική Τεχνολογία καλείται, όχι μόνο να συμπεριλάβει ζητήματα σχεδιασμού διδακτικών μοντέλων ή μεθόδους διδακτικού σχεδιασμού, αλλά και να αναφέρεται και σε θεμελιώδεις κλάδους, όπως οι θεωρίες μάθησης και οι παιδαγωγικές θεωρίες.
Με δύο λόγια, οι διαφορετικές προσεγγίσεις που αφορούν την έναξη των ΤΠΕ στο Εκπαιδευτικό Σύστημα, είναι συνάρτηση πολλών, διαφορετικών κάθε φορά παραμέτρων, οι οποίες σχετίζονται με:
- το Πρόγραμμα Σπουδών,
- το επίπεδο εκπαίδευσης,
- τους διδακτικούς και γνωστικούς στόχους,
- τις οικονομικές και κοινωνικοπολιτικές συγκυρίες της συγκεκριμένης περιόδου,
- τις φιλοσοφικές και ιδεολογικές θεωρήσεις των πρωτεργατών της ένταξης και
- το επίπεδο τεχνολογικής ανάπτυξης.
Επίσης, κάθε ανάλυση εισαγωγής και ένταξης της υπολογιστικής τεχνολογίας στον εκπαιδευτικό χώρο,οφείλει να λαμβάνει υπόψη της και την παράμετρο του χρόνου. Γιατί η τεχνολογική πραγματικότητα της πληροφορικής θα πρέπει να συνυπολογίσει π.χ. το κόστος του hardware των υπολογιστών και το κόστος για τη διάδοση σε επαγγέλματα και ανθρώπινες δραστηριότητες, και το γεγονός ότι οι τηλεπικοινωνίες και τα οπτικοακουστικά μέσα εξελίσσονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, γεγονός που επηρεάζει αναπόφευκτα και τις αντιλήψεις για τη θέση τους στην εκπαιδευτική πράξη.
Επιστροφή στην προήγουμενη σελίδα